"Propozycja ta nosiła wszelkie pozory akcji zmierzającej do umocnienia pokoju, ponieważ jednak Spartanie dysponowali najsilniejszą w Grecji armią lądową, miasta pozbawione murów obronnych znalazłyby się w całkowitej zależności od Sparty. Po niedawnej ciężkiej wojnie z Persami Ateńczycy obawiali się zaostrzenia stosunków ze Spartą. Z drugiej jednak strony przyjęcie żądań spartańskich uzależniało od Sparty nie tylko dalsze istnienie Ateńskiego Związku Morskiego, ale nawet zachowanie w Atenach ustroju demokratycznego. Misji prowadzenia rokowań ze Spartą podjął się Temistokles, wybitny polityk ateński. Temistokles wyruszając do Sparty polecił radzie ateńskiej jak najszybszą budowę fortyfikacji. W Sparcie pod pretekstem choroby uchylił się od spotkania z eforami spartańskimi. Rozpoczęte wreszcie rokowania trzeba było ponownie odroczyć, ponieważ Temistokles i towarzyszący mu posłowie nie mieli formalnych pełnomocnictw poselskich. Spartanie, do których tymczasem • doszły wieści o budowie murów w Atenach, zwrócili się z zapytaniem do Temistoklesa. Odpowiedział, iż nic mu o tym nie wiadomo, i radził wysłać poselstwo do Aten. Równocześnie tajemnie powiadomił Ateńczyków, by zatrzymali posłów spartańskich do jego powrotu. Kiedy zaś budowa murów ateńskich posunęła się na tyle, że można już było bronić się za nimi, Temistokles zakomunikował o tym Sparta-nom i poprosił o pozwolenie na powrót do Aten, gdyż dalsze prowadzenie rokowań było już bezprzedmiotowe1. Dzięki dyplomatycznej zręczności Temistoklesa Ateńczycy wzięli górę nad Spartanami, ale stosunki między Atenami a Spartą były odtąd niesłychanie naprężone."
Tekst zaczerpnięty z "Historia dyplomacji 1871-1914" wyd. Książka i Wiedza; rok 1972