"W następnych dziesięcioleciach V w. przed naszą erą rywalizacja między Spartą a Atenami wciąż wzrastała, oba bowiem państwa dążyły do zdobycia hegemonii w Grecji. Doszło wskutek tego do wojny między Atenami a Spartą, która zakończyła się pokojem trzydziestoletnim (r. 445 przed naszą erą). Pokój ten utrwalił w Grecji system dualizmu politycznego. Obie strony dążąc do hegemonii powstrzymywały się do pewnego czasu od działań wojennych, starając się ugruntować swe wpływy środkami dyplomatycznymi. W r. 448 Perykles, wybitny polityk ateński, wystąpił z propozycją zwołania do Aten panhelleńskiego (ogólnogreckiego) zjazdu przedstawicieli miast-państw. Kongres miał rozstrzygnąć trzy sprawy interesujące wszystkich Greków: odbudowę świątyń zburzonych przez Persów, zapewnienie wolności żeglugi oraz utrwalenie pokoju w Helladzie. Perykles sądził, że zwołanie kongresu ogólnogreckiego przyczyni się do przekształcenia Aten w polityczny i kulturalny ośrodek całej Hellady. W celu realizacji tego projektu wysłano z Aten poselstwo złożone z 20 osób z zaproszeniem do wszystkich miast greckich, by przysłały swych przedstawicieli na kongres. Poselstwo podzieliło się na cztery grupy. Pierwsza udała się do miast Azji Mniejszej i na wyspy; druga — na wybrzeża Hellespontu i Tracji; trzecia — do Beocji i Fokidy; czwarta — na Peloponez. Posłowie ateńscy nakłaniali obywateli każdego miasta, by wysłali swych przedstawicieli na zjazd do Aten."
Tekst zaczerpnięty z "Historia dyplomacji 1871-1914" wyd. Książka i Wiedza; rok 1972